Voor even voelde alles gewoon weer normaal. Dat had ik toen echt nodig.
Nog vier dagen tot de operatie.
Het kan me niet snel genoeg gaan. Laat ze die ellende er maar gewoon uithalen — hup, eruit met die troep.
Alsof je wacht tot de vuilniswagen eindelijk langsrijdt.
Vandaag kreeg ik jodiumzaadjes in mijn borst. Klinkt gezellig, maar geloof me: geen spa-ervaring. Ze dienen om precies te markeren waar de tumor zit, zodat ze tijdens de operatie weten waar ze moeten zijn.
Omdat de bloeding van de punctie nog niet helemaal was opgelost (mijn borst doet blijkbaar niet aan efficiënt herstel), werd het weer een nauwkeurig en licht ongemakkelijk klusje.
Na wat geduw, getrek en “we proberen het nog een keer” zat het er uiteindelijk in. Missie geslaagd. Of in elk geval: dat zeggen zij.
Ik geloof ze maar — ik ben tenslotte geen röntgenogen.
14 juni 2025 — vrijgezellenfeestje van Larissa.
Vandaag even géén ziekenhuis, géén afspraken, géén medische schema’s — maar confetti, prosecco en foute opdrachten.
En eerlijk? Dat was precies wat ik nodig had.
De afgelopen weken heb ik me er vol op gestort. Regelen, plannen, appgroepen, draaiboeken… alles. Met liefde.
Misschien ook wel een beetje omdat het fijn was om even met iets anders bezig te zijn dan mijn eigen shit.
En dat werkte.
We hebben gelachen, gekletst, gedronken (ik wat minder, maar ach) en gedaan alsof niemand van ons binnenkort in een ziekenhuis zou liggen.
Even voelde alles weer normaal.
De operatie is over drie dagen.
Maar vandaag? Vandaag is het feest.
16 juni 2025 — onze trouwdag.
Tien jaar getrouwd vandaag.
Normaal vieren we dat met een etentje, een goed glas wijn en een toost op de liefde.
Dit jaar vieren we het met een scan van mijn torso.
Ook romantisch. Maar dan anders.
Ze gaan kijken of er een lymfeklier oplicht die ze tijdens de operatie moeten verwijderen. Of er misschien meer zit.
En daarna… is het weer wachten.
Gek genoeg ben ik niet eens zenuwachtig.
Vroeger kon ik al stress krijgen van een piepje dat ik niet herkende — nu is het stil.
Alsof mijn hoofd even met vakantie is.
Vanavond nog samen eten — wel op tijd, want morgen moet ik natuurlijk nuchter zijn.
(Serieus, wie heeft bedacht dat opereren zonder ontbijt een goed idee is?)
En dan is het zover: borstbesparende operatie, plus het verwijderen van mijn poortwachtersklier.
Nog één nacht.
En dan is het eruit.